Hasse.

Na Min en Janne breidt onze naaiclub zich verder uit met weer een prachtig meisje, dat luistert naar de naam Hasse. Pasgeboren, ik vond dat de moment om mijn overgetekend jumpsuit-patroon nog eens uit te testen. Er moest vaart achter, want gezien haar geboortegewicht zou het nu al goed moeten passen. 

Helemaal tevreden ben ik niet, het patroon moet toch nog wat aangepast worden, vooral dat stuk tussen de beentjes deed weer moeilijk. Op 1 avondje zat het ding in mekaar op de drukknopen na (daarvan had ik er niet meer voldoende in huis). Dat ging ik nog wel rap doen, gisteren na mijn werk.

Na mijn werk, waar ik om 22u mee klaar was, of nee, had moeten zijn. Dat werk van mij, daar is de timing nooit wat het moet zijn, dus het was al snel een uurtje later voor ik me kon omkleden. Het was met andere woorden bijna de volgende dag toen ik thuis kwam en ik en drukknopen, we zagen eerder dat dat niet altijd goed samen gaat. Tel daar vermoeidheid bij en het resultaat is op z'n minst 5 drukknopen die ik er oftewel ondersteboven indrukte oftewel op zo'n manier dat de twee onderdelen maar half in mekaar zaten. En kijk, lostornen, daar draai ik mijn hand niet meer voor om, maar drukknopen losprullen. Ik zeg u, drie gebroken nagels op z'n minst.

Het beleg voor de twee voorpanden aan de binnenkant van de beentjes knipte ik uit Znok-streepjestricot. Heb ik trouwens al gezegd hoe ongelooflijk verliefd ik ben op de kleur van deze tricot? Ik ♥ petrol.

Erbij kocht ik kniekousen bij de Hema. Ik verkies kniekousen boven gewone sokjes of aangestikte voetjes, want die laatste, daar groeien ze veel te snel uit. Op deze manier past het pakje langer. En gewone sokjes blijven gemiddeld 10 minuten aan bij baby's, maar kniekousen uittrappen, daar moet ge voor gestudeerd hebben en dat hebben pasgeborenen gelukkig nog niet.

Hou het hier trouwens in de gaten. Over een paar dagen heb ik een zeer goeie reden om iets weg te geven. Eindelijk? Ja, eindelijk ja!